اين نوشته حاصل گفتگو با دكتر مضطرزاده در مورد مباحث مختلف سياستگذاري علم و فناوري است. وي رييس پژوهشگاه مواد و انرژي است و مطالعات و در زمينه سياستگذاري علم و فناوري تحقيق ميكند؛
اين نوشته خلاصه مقالة دكتر سيدحسين نصر با عنوان عوامل مؤثر در علم و تحقيق در ايران است. اين مقاله در مجلة تلاش، شماره ۱۱، تير و مرداد سال ۱۳۴۷ چاپ شده است و به لحاظ ارزش تاريخي آن، قابل توجه است. زيرا مطالعة آن نشان ميدهد كه از سال ۱۳۴۷ تاكنون، كشورمان چقدر توانسته در حل مشكلات عرصة علم و تحقيق موفق باشد. برخي از مطالبي كه آن زمان موضوعيت داشته اكنون ديگر موضوعيت ندارد. با وجود اين، آنها را دستنخورده باقي گذاشتهايم و حذف نكردهايم:
اين نوشته نتيجه بخشي از گفتگويي است كه با مهندس عقيل ملكيفر در مورد مباحث مختلف سياستگذاري علم و تكنولوژي صورت گرفته است. وي رياست مركز آيندهپژوهي مؤسسه آموزشي و تحقيقاتي صنايع دفاعي و همچنين رياست انديشكده صنعت و فناوري (آصف) را برعهده دارد و تحقيقات و تأليفات متعددي در زمينه سياستگذاري علم و تكنولوژي انجام داده است. ديدگاههاي زير، ديدگاه شخصي ايشان است:
بررسي ساختار تأثيرگذار بر فرآيند تقاضامحوري تحقيقات ميتواند راهكارهاي مؤثري در اختيار سياستگذاران علم و تكنولوژي كشور قرار دهد تا بر اساس آنها مسير حركت تحقيقات كشور را براي حل مشكلات و استفاده از مزيتها و فرصتها ترسيم كنند. در اين نوشته به بررسي ساختار تقاضامحوري تحقيقات و برخي از عوامل مؤثر بر تقويت آن پرداختهايم:
اين نوشته حاصل بخشي از گفتگو با مهندس عقيل ملكيفر در مورد مباحث مختلف سياستگذاري علم و تكنولوژي است. وي رئيس مركز آيندهپژوهي مؤسسه آموزشي و تحقيقاتي صنايع دفاعي و رئيس انديشكده صنعت و فناوري (آصف) بوده و تحقيقات و تأليفات متعددي در زمينه سياستگذاري علم و تكنولوژي انجام داده است.
اين نوشته حاصل بخشي از گفتگو با مهندس عقيل ملكيفر است كه در مورد مباحث مختلف سياستگذاري علم و تكنولوژي صورت گرفته است. وي رئيس مركز آيندهپژوهي مؤسسه آموزشي و تحقيقاتي صنايع دفاعي و رئيس انديشكده صنعت و فناوري (آصف) است و تحقيقات و تأليفات متعددي در زمينه سياستگذاري علم و تكنولوژي انجام داده است.
همة سياستها از جمله سياستهاي علم و آموزش، محتاج لوازم و مقدماتي است كه سياستگذاران و برنامهريزان بايد آنها را مدنظر قرار دهند. دكتر منصور وصالي استاد فيزيك دانشگاه شهيدرجايي و سردبير نشرية نجوم در گفتگو با ايتان بر ضرورت حضور نگاه ذوجوانب و كلنگر در سياستهاي علمي و آموزشي از يك سو و سياستهاي تكنولوژيك از سوي ديگر تأكيد كرده است كه حاصل اين گفتگو در اين مطلب ميآيد:
متن كوتاه زير، حاصل بخشي از گفتگو با مهندس عقيل ملكيفر در مورد مباحث مختلف سياستگذاري علم و تكنولوژي است. وي رييس مركز آيندهپژوهي مؤسسه آموزشي و تحقيقاتي صنايع دفاعي و رييس انديشكده صنعت و فناوري (آصف) بوده و تحقيقات و تأليفات متعددي در زمينه سياستگذاري علم و تكنولوژي انجام داده است.
اين نوشته حاصل بخشي از گفتگو با مهندس عقيل ملكيفر در مورد مباحث مختلف سياستگذاري علم و تكنولوژي است. وي رييس مركز آيندهپژوهي مؤسسه آموزشي و تحقيقاتي صنايع دفاعي و رييس انديشكده صنعت و فناوري (آصف) بوده و تحقيقات و تأليفات متعددي در زمينه سياستگذاري علم و تكنولوژي انجام داده است:
اين نوشته حاصل بخشي از گفتگو با مهندس عقيل ملكيفر در مورد مباحث مختلف سياستگذاري علم و تكنولوژي است. وي رئيس مركز آيندهپژوهي مؤسسه آموزشي و تحقيقاتي صنايع دفاعي و رئيس انديشكده صنعت و فناوري (آصف) بوده و تحقيقات و تأليفات متعددي در زمينه سياستگذاري علم و تكنولوژي انجام داده است:
مهندس عقيل ملكيفر در گفتگو با شبكه تحليلگران تكنولوژي ايران به مباحث مختلف سياستگذاري علم و تكنولوژي پرداخته است. وي رييس مركز آيندهپژوهي مؤسسه آموزشي و تحقيقاتي صنايع دفاعي و رئيس انديشكده صنعت و فناوري (آصف) است. مطلب زير به بخشي از اين گفتگو اختصاص دارد كه وي به دو نگاه " مشكلمحور" و " فرصتمحور" در سياستگذاريها و برنامهريزيها اشاره ميكند:
اين نوشته حاصل بخشي از گفتگو با مهندس عقيل ملكيفر در مورد مباحث مختلف سياستگذاري علم و تكنولوژي است. وي رييس مركز آيندهپژوهي مؤسسه آموزشي و تحقيقاتي صنايع دفاعي و رييس انديشكده صنعت و فناوري (آصف) بوده و تحقيقات و تأليفات متعددي در زمينه سياستگذاري علم و تكنولوژي انجام داده است:
آموزش علوم و سياستگذاري مربوط بدان از مهمترين مباحثي است كه در بحث سياست علم و تكنولوژي بايد مدنظر باشد. اگر در زمينه "آموزش علوم"، چه از جهت سياستگذاري و چه از لحاظ تحقق برنامهريزي و تبيين اهداف، ضعف داشته باشيم، بسياري از اهداف توسعه علمي و گسترش تكنولوژي ناكام ميمانند. دكتر منصور وصالي، استاد فيزيك و عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد رجايي، در گفتوگو با ايتان به بيان مشكلات موجود در حوزة آموزش علم در كشور پرداخته است:
يافتن راههايي براي پررنگتر كردن نقش دانشمندان در سيستمهاي تصميمگيري، باعث ميشود تا گامهايي مؤثرتر در جهت اتخاذ سياستگذاريهاي آگاهانه علمي برداشته شود. اما مشكلاتي بر سر راه سوق دادن دانشمندان به ايفاي نقش در فرايندهاي سياستگذاري به چشم ميآيد. در اين نوشته سعي ميشود به برخي از مهمترين آنها پرداخته شده و پيشنهاداتي عرضه گردد: